เลือกตั้งรอบนี้ (ถ้ามี) จะเป็นการวัดใจประชาชนครั้งสำคัญครั้งหนึ่งในประวัติศาสตร์ ซับซ้อนกว่าการเลือกตั้งในปี 2550 เพราะในครั้งนั้นวัดใจชาวบ้านว่าจะตบหน้าการรัฐประหารหรือไม่ และแล้วผลก็ออกมาอย่างที่เห็น คือชาวบ้านเทคะแนนเสียงให้กับทางฝ่ายที่ถูกยึดอำนาจไป
มาครั้งนี้ ชาวบ้านจะถูกท้าทายมากยิ่งขึ้นไปอีก พวกเขาจะต้องเลือกระหว่างพรรคเพื่อไทย และขั้วพรรคประชาธิปัตย์ ถ้าชาวบ้านมองว่า 4 ปีที่ผ่านมานี้ บ้านเมืองเจริญรุดหน้า ทำมาหากินเจริญรุ่งเรืองเสียเหลือเกิน ภายใต้การบริหารงานของบรรดาขั้วพรรคประชาธิปัตย์ ก็จะเลือกทางฝ่ายนี้ ส่วนฝ่ายที่มองว่าบ้านเมืองมันเหลวแหลก ฟอนเฟะเสียเหลือเกิน ทนต่อไปไม่ไหวแล้วกับ รัฐบาลที่ผู้มีอำนาจยัดเยียดมาให้ปกครองประเทศ พวกเขาก็จะเลือกฝ่ายพรรคเพื่อไทย
แน่นอนตัวแปรคือพรรคเล็กพรรคน้อยพรรคขนาดกลางทั้งหลาย อาจสอดแทรกเข้ามาได้บ้างแต่ที่มีน้ำหนักมากที่สุดเห็นจะเป็น พรรคชาติไทยพัฒนา(บรรหาร) พรรคภูมิใจไทย(เนวิน) ทั้งสองพรรคประกาศแพคคู่กันแล้วว่า หลังการเลือกตั้งไปไหนไปด้วยกัน คอลัมนิสต์ประเมินกันไว้ว่าทั้งสองพรรคนี้อาจได้เสียงรวมกันถึง 100 เสียง เป็นไปได้ไหมลองคิดดู พรรคชาติไทยพัฒนาหรือชาติไทยเก่านั้น Peak สุดๆก็ได้แค่ส.ส. 92 ที่นั่ง ในสมัยที่บรรหารได้เป็นนายกฯ หลังๆก็อยู่แถวๆระดับ 30 เท่านั้น
ที่ประเมินได้ยากก็คือพรรคภูมิใจไทย ที่ปัจจุบันมีส.ส. 32 ที่นั่ง ฝากเลี้ยงไว้ที่พรรคอื่นอีก น่าจะถึง 40 ที่นั่ง แต่นั่นได้จากการเลือกตั้งในปี 2550 ที่ได้มาเพราะกระแสทักษิณและต้านรัฐประหารด้วย ไม่ได้มาเพราะฝีมือบารมีของเนวินล้วนๆ แต่นั่นเป็นอดีต ปัจจุบันเนวินได้แผ่บารมีอิทธิพลไปในแวดวงมหาดไทยยิ่งใหญ่กว่าเดิม หากเลือกตั้งกันด้วยวิธีแฟร์ๆแล้ว อาจได้เพียงแค่ระดับ 30 ที่นั่งเท่านั้น พอๆกับยุคกลุ่มเพื่อนเนวินนั่นแหละ
ปัญหาอยู่ที่ความซื่อสัตย์สุจริตในการเลือกตั้งเป็นสำคัญ และพลังของชาวบ้านว่าจะสำแดงออกมาในรูปแบบใด งานนี้ถือเป็นงานช้างที่ต้องวัดใจกัน
